سوره عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَ تَوَلَّيٰ

1

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ چهره درهم كشيد و روى برتافت،


أَنْ جاءَهُ الْأَعْميٰ

2

(بخاطر) اينكه نابينا به سراغ او آمد.


وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّيٰ

3

و چه چيز تو را آگاه مى‌كند؟ شايد او رشد يابد [و پاك شود]،


أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْريٰ

4

يا متذكر گردد پس يادآورى او را سود بخشد.


أَمَّا مَنِ اسْتَغْنيٰ

5

اما كسى كه توانگرى نمايد،



قاری