سوره عبس
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَ تَوَلَّيٰ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ چهره درهم كشيد و روى برتافت،
أَنْ جاءَهُ الْأَعْميٰ
2(بخاطر) اينكه نابينا به سراغ او آمد.
وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّيٰ
3و چه چيز تو را آگاه مىكند؟ شايد او رشد يابد [و پاك شود]،
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْريٰ
4يا متذكر گردد پس يادآورى او را سود بخشد.
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنيٰ
5اما كسى كه توانگرى نمايد،
